БИР ЁШ ОТА-BİR YOSH OTA (Кичик ҳикоя. Kiril va Lotinda)

 

23.04.2018

Бу йигит шаҳардаги оддий ёш оталардан бири эди. Ҳали соқоли тўлиқ чиқиб улгурмаган ёшда, институтни тугатар тугатмас ота онасининг таклифи билан бир маҳаллада яшайдиган таниш оиланинг ўзидан тўрт ёш кичик қизига уйланганди. У икки йилдир давлат идораларидан бирида маъмур бўлиб ишларди. Ўтган йили қизи туғилиб, оила уччавлонга айланганди…

Ёш ота ҳар кун бўлгани каби бугун ҳам аср вақти ишдан келди. Уйнинг эшигини одатдагидек хотини қучоғидаги қизалоғи билан очди. Қизалоқ ота онасини таниб бошлаганди, шунга дадасини кўриши билан унга талпинди. Ёш ота қизини бағрига босар экан, хотинига табассум билан қаради ва “Ассалому алайкум”, деди…

“Ва алайкум салом дадаси..яхши келдингизми?” .

Ёш ота қизчасини бағрига босиб эркалади..Шу пайт қизи бехосдан мушт ҳолидаги қўлини дадасининг юзига урди. Бу ширин бир зарба эди, қизча дадасига ширингина ва буғубор кулимсираб қараб турарди

Жажжи қизчасининг кичик мушти ва у билан юзига заиф уриши ёш отанинг жонини эмас, қалбини оғритди. Тўғрироғи қизчасининг мушти юзига теккандан кейин хаёлига келган бир фикр юрагини парчалаганди…

“Ким билади чақалоқлигимда мен ҳам ота онамнинг юзига неча марта шундай мушт урган эканман…! Бу фикрдан ёш отанинг юзи жиддий тус олди, қалбида “Аллоҳим”, дея зикр пайдо бўлди…

Аёли унинг юзидаги ўзгаришни сезди. “Нима булди дадасига? Ҳар куни кулиб турардилар. Чарчаганми ёки бошқа сабаб бормикина…”

Ёш ота қизалоғини унга ҳайронлик билан қараб турган хотинига бердида ювиниш хонасига кирди. Аср намози учун таҳорат олар экан, бояги фикр тинмай хаёлида айланарди. “Субҳаналлоҳи ва биҳамдиҳи..” У хаёлидаги фикрдан бу тасбеҳ билан қутулишга уринди Кейин шошмай таҳорат олди ва намозни ўқиш учун икки хонали уйнинг меҳмонхонасига ўтди. Хаёлида ўша фикр гир гир айланарди. Хаёлини хотиржам қилмай ва фикрларини бир жойга тўпламай намозга тура олмасди. Диванга ўтириб, ота онасини ҳақида ўйлай бошлади. Улар тўрт бекат нарида маҳалладаги ҳовлида яшашарди. Тинч омон эдилар, айтадиган муаммолари ҳам йўқ эди. Ёш отанинг акаси оиласи билан ва яна синглиси ота онаси билан бирга яшашарди. Икки кун олдин, якшанба куни ота онасини бориб кўришганди. Одатий ҳол, ҳамма уларни севинч билан қаршилаган, чақалоқлари уйдагиларнинг қучоғидан қучоғига ўтиб яйраганди. Фақат кечки овқат ейилгандан кейин ёш ота душанба куни ишлари кўплигини айтиб ота онасидан уйларига қайтишга рухсат сўради. Отаси ҳеч нарса демади, аммо онаси бироз мўнғайиб қолганга ўхшади. Онаизори кичик ўғлининг қизалоғига тўймаганди ҳали, уни ўпиб ўпиб ёш отага узатар экан, кўзидаги маъюслик очиқ ҳол олганди…

“Ла илоҳа илла анта субҳонака инни кунту миназ золимин..”. Ёш ота бу илоҳий дуо билан фикри хаёлини тўплади, иродасини қўлига олиб, қибла томонга қараганча такбир келтирди:

“Аллоҳу Акбар…”

Намозда сура ва дуоларнинг асл ҳолини тушунсада, хушудан айрилмаслик учун уларнинг таржималарини ҳам хаёлидан ўтказиб борди. Барибир бўлмади, қизалоғининг муштчаси ва онасининг мунгли қараши кўнгилидан бир марта ўтди…

“Ассалому алайкум ва раҳматуллоҳ…”

Ёш ота намозни салом билан тугатиб, тасбеҳларни айтди ва қисқа дуо қилиб ошхона томон қадам ташлади. Уни қаршилаган хотинининг юзига қарамай “Дадамларникига борамиз. Тез бўл”, деди ва қизини қучоғига олди. Бу гапдан хотини шошиб қолсада аввал “Хўп дадаси”, кейин “Тинчликми ўзи?”, деди. Ёш ота энди аёлига тикилиб қаради, нигоҳи жиддий эди.

“Тинчлик. Бориб ота онамни кўриб келайлик…”

Аёли унга жавоб бермай қозонда ҳали сузилмаган ошга қаради.

“Овқатни қозони билан олайлик. Ўша ерда еймиз…”

Ёш отанинг овози қатъий, яъни буйруқ шаклида эди. Аёли итоаткор бўлгани учун бошқа савол сўрамади…

“Ҳозир…кийимларимни алмаштириб олай…”

Ўн беш дақиқалардан кейин уччавлон қозонда ҳиди анқиб турган ош билан кўчага чиқишди…

Намоз НОРМЎМИН
22.04.2018

BIR YОSH OTA
(Kichik hikoya)

Bu yigit yosh yigit shahardagi oddiy yosh otalardan biri edi. Hali soqoli to‘liq chiqib ulgurmagan yoshda, institutni tugatar tugatmas ota onasining taklifi bilan mahallada yashaydigan tanish oilaning o‘zidan to‘rt yosh kichik qiziga uylangandi. U ikki yildir davlat idoralaridan birida ma’mur bo‘lib ishlardi. O‘tgan yili qizi tug‘ilib, oila uchchavlonga aylangandi…

Yosh ota har kun bo‘lgani kabi bugun ham asr vaqti ishdan keldi. Uyning eshigini odatdagidek xotini quchog‘idagi qizalog‘i bilan ochdi. Qizaloq ota onasini tanib boshlagandi, shunga dadasini ko‘rishi bilan unga talpindi. Yosh ota qizini bag‘riga bosar ekan, xotiniga tabassum bilan qaradi va “Assalomu alaykum”, dedi…

“Va alaykum salom dadasi..yaxshi keldingizmi?” .

Yosh ota qizchasini bag‘riga bosib erkaladi..Shu payt qizi bexosdan musht holidagi qo‘lini dadasining yuziga urdi. Bu ohista bir zarba edi, qizcha dadasiga shiringina va bug‘ubor kulimsirab qarab turardi

Jajji qizchasining kichik mushti va u bilan yuziga zaif urishi yosh otaning jonini emas, qalbini og‘ritdi. To‘g‘rirog‘i qizchasining mushti yuziga tekkandan keyin xayoliga kelgan bir fikr yuragini parchalagandi…

“Kim biladi chaqaloqligimda men ham ota onamning yuziga necha marta shunday musht urgan ekanman…! ”

Bu fikrdan yosh otaning yuzi jiddiy tus oldi, qalbida “Allohim”, deya zikr paydo bo‘ldi…

Ayoli uning yuzidagi o‘gzgarishni sezdi. “Nima buldi dadasiga? Har kuni kulib turardilar. Charchaganmi yoki boshqa sabab bormikina…”

Yosh ota qizalog‘ini unga hayronlik bilan qarab turgan xotiniga berdida yuvinish xonasiga kirdi. Asr namozi uchun tahorat olar ekan, boyagi fikr tinmay xayolida aylanardi. “Subhanallohi va bihamdihi..” U xayolidagi fikrdan bu tasbeh bilan qutulishga urindi Keyin shoshmay tahorat oldi va namozni o‘qish uchun ikki xonali uyning mehmonxonasiga o‘tdi. Xayolida o‘sha fikr gir gir aylanardi. Xayolini xotirjam qilmay va fikrlarini bir joyga to‘plamay namozga tura olmasdi. Divanga o‘tirib, ota onasini haqida o‘ylay boshladi. Ular to‘rt bekat narida mahalladagi hovlida yashashardi. Tinch omon edilar, aytadigan muammolari ham yo‘q edi. Yosh otaning akasi oilasi va yana singlisi ota onasi bilan birga yashashardi. Ikki kun oldin, yakshanba kuni ota onasini borib ko‘rishgandi. Odatiy hol, hamma ularni sevinch bilan qarshilagan, chaqaloqlari uydagilarning quchog‘idan quchog‘iga o‘tib yayragandi. Faqat kechki ovqat yeyilgandan keyin yosh ota dushanba kuni ishlari ko‘pligini aytib ota onasidan uylariga qaytishga ruxsat so‘radi. Otasi hech narsa demadi, ammo onasi uning ketamiz, degan gapidan biroz mo‘ng‘ayib qolganga o‘xshadi. Onaizori kichik o‘g‘lining qizlog‘iga to‘ymagandi hali, uni o‘pib o‘pib yosh otaga uzatar ekan, ko‘zidagi ma’yuslik ochiq hol olgandi…

“La iloha illa anta subhoanaka inni kuntu minaz zolimin..”. Yosh ota bu ilohiy duo bilan fikri xayolini to‘pladi, irodasini qo‘liga olib, qibla tomonga qaragancha takbir keltirdi:

“Allohu Akbar…”

Namozda sura va duolarning asl holini tushunsada, xushudan ayrilmaslik uchun ularning tarjimalarini ham xayolidan o‘tkazib bordi. Baribir bo‘lmadi, qizalog‘ining mushtchasi va onasining mungli qarashi ko‘nglidan bir marta o‘tdi…

“Assalomu alaykum va rahmatulloh…”

Yosh ota namozni salom bilan tugatib, tasbehlarni aytdi va qisqa duo qilib oshxona tomon qadam tashladi. Uni qarshilagan xotinining yuziga qaramay “Dadamlarnikiga boramiz. Tez bo‘l”, dedi va qizini quchog‘iga oldi. Bu gapdan xotini shoshib qolsada avval “Xo‘p dadasi”, keyin “Tinchlikmi o‘zi?”, dedi. Yosh ota endi ayoliga tikilib qaradi, nigohi jiddiy edi.

“Tinchlik. Borib ota onamni ko‘rib kelaylik…”

Ayoli unga javob bermay qozonda hali suzilmagan oshga qaradi.

“Ovqatni qozoni bilan olaylik. O‘sha yerda yeymiz…”

Bu gapni aytgan yosh otaning ovozi qat’iy, ya’ni buyruq shaklida edi. Ayoli itoatkor bo‘lgani uchun boshqa savol so‘ramadi…

“Hozir…kiyimlarimni almashtirib olay…”

O‘n besh daqiqalardan keyin uchchavlon qozonda hidi anqib turgan osh bilan ko‘chaga chiqishdi…

Namoz NORMO‘MIN
22.04.2018

Görüntünün olası içeriği: 1 kişi, uyuyor, bebek ve yakın çekim

Leave a Comment